Dinsdag 21 juni zijn we met een elftal vrouwen naar de wereldtuin de Johanneshof in Westbeemster gereden. Aangezien het de dag ervoor plensde van de regen, was de opkomst onzeker. Maar gelukkig, we waren met 3 auto’s, de opkomst was groot en het paste net.

Aankomst in de wereldtuin

Als je de parkeerplaats oprijdt, vermoed je niet dat er zo’n paradijsje achter ligt. Je loopt langs de parochie, dan een paadje door bosjes heen en je komt op een open plek omsloten door bloemen, bomen en struiken. Er stonden lange tafels gedekt met kleurrijke kleden en we werden onthaald met koffie en koekjes door een vijftal vrouwen, vrijwilligers van de tuin.
Sommige vrouwen van de noodopvang waren al eerder geweest en voor we het wisten waaierde iedereen uit. Een groepje ging mooie bloemen plukken, een andere groep ging de moestuin in en weer een paar anderen gingen plantjes verpoten.

De moestuin

Ik ging mee naar de moestuin, weer zo’n leuk bossig paadje door en aan de zijkant van het kerkhof ligt een moestuin met veel snijbiet, peultjes, courgette en nog veel meer. Uitgebloeide bedden werden leeggehaald en de groentes voor de lunch geplukt.

Wat me zo opviel waren de acuut blije gezichten. Als ik op de boot-locatie ben, raakt het mij vaak dat mensen er zo uitgeblust uitzien. Nu kreeg iedereen een glans en er werd gelachen en gedold. We hadden mazzel met het weer, niet te warm en niet te koud, af en toe een zonnetje, het was precies lekker.

De open keuken

Aan de andere kant van de tuin staat een open keuken met een campinggasje en 2 plekken voor een houtvuur. De vrouwen uit Eritrea ontfermden zich over een soort linzensoep (de naam heb ik niet onthouden) en een meisje uit Pakistan maakte een speciale rijst. Het leek alsof ze precies de weg wisten. Ik moest mijn plekje nog vinden maar mocht de salade doen.

Het ging heerlijk ontspannen en chaotisch en ook wel weer georganiseerd. Sommigen deden het snijwerk, anderen het roerwerk en af en toe werd er weer wat uit de tuin aangevoerd. Zoals heerlijke verse peultjes voor over de sla. De vrouwen waren echt in hun element. Kan ik me ook helemaal voorstellen; dat niets doen op de Pol-locatie is echt dodelijk. Nu konden ze lekker hun gang gaan op hun eigen manier.

Samen lunchen

Na iets meer dan een uur waren de gerechten klaar en ging iedereen aan tafel. Per gerecht kwam er een uitleg en we gingen gezamenlijk met ongeveer 25 personen lunchen. Daarna moesten we snel weg want de dames van mijn auto moesten naar de Noorderkerk voor hun Nederlandse taalles. Iedereen kreeg een papieren zak met een bos bloemen, sla, kruiden, ui en peultjes mee. En we reden vrolijk terug naar Zaandam.

Share This
UA-76429440-1